مرمت و بناهای تاریخی ایران ،خانه بروجردی ها ،عامری ها و مقبره کوروش

مرمت و بناهای تاریخی ایران ،خانه بروجردی ها ،عامری ها و مقبره کوروش

تعداد صفحات: 30

نوع فایل: word

دسته بندی:

قیمت: 3000 تومان

تعداد نمایش: 1003 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 21 اکتبر 2017

به روز رسانی در: 21 اکتبر 2017

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

مرمت و بناهای تاریخی ایران ،خانه بروجردی ها ،عامری ها و مقبره کوروش

فهرست
مرمت
خانه بروجردی‌ها
خانه عامری‌ها
گردشگران کاشان، اقامت در خانه‌ عامری‌ها را تجربه می‌کنند
مقبره کوروش کبیر؛ پاسارگاد
منابع

مرمت
تعریف مرمت :
واژه‌ای است کلی، مشخص، مداخله‌های فنی ـ عملیکه به منظور تضمین تدام حیات یک اثر هنری صورت می‌گیرند.
مرمت آن لحظه شناسائی یک اثر از لحاظ ترکیب فیزیکی و تاریخی، هنری، بمنظور انتقال به آینده را تشکیل می‌دهد… روندی انتقادی و سپس اقدام خلاقانه، یکی به عنوان جدایی ناپذیر از دیگری.
مرمت عبارت از لحظه شناسایی یک اثر از نظر ترکیب فیزیکی و تاریخی و هنری، به منظور انتقال به آینده.
انواع مرمت:
۱ مرمت علمی و آرکئولوژیک (با مطالعه و تأمل انجام گرفته و بسیار ساده می‌باشد. محکمکردن بناها، سوارکردن الملنهای جدا شده اثر، حفاری بناهای دورانکلاسیک بخصوص یونان و روم، عملکرد بنا عوض می‌شود).
۲ مرمت آرتیستیک و یا هنری (مرمتگر اجازه خلق و ابداع دارد. قسمت‌های از بین رفته با روحیات جدید مرمتگر ترمیم می‌شود، بناهای دوران گوتیک و رنسانس، بناها یا دارای عملکرد هستند و یا اینکه ما برای ادامه حیات بنا باید به آنها عمکرد بدهیم).

روشهای مختلف باز زنده‌سازی:
۱ مرمت یا باززنده‌سازی حفاظتی: حفاظت و تعمیرکلیت بنا ـ بیشتر در زمان مطالعه بنا انجام می‌گیرد.
۲ باززنده‌سازی سبکی، آناستیلوز: جایگذاری مجدد تکه‌ها و عناصر پس از بررسی دقیق سبک، بطوریکه آخرین ترکیب آنها بیشترین شباهت را به اولین صورت داشته باشد ـ در این سبک مجاز به ساخت فقط عنصر اتصال دهنده هستیم.
۳ پاک سازی سبکی: برداشتن الحاقات نامناسب بناکه اصالت بنا را زیر سؤال برده‌است.
۴ مرمت تکمیلی: بازسازی بخش‌های از دست رفته بنا به منظور بازگرداندن آن به محیط و زندگی شهری و عمومیکه مرتبط با نظریه و فلسفه‌ای خاص باشد.

مرمت در قرون وسطی (قرن ۵ الی۱۴):
1-بازسازی از نظر شکل و فرم
2-توجهی به اصول زیباشناسی و مسائل باستان شناسی نمی‌شد.

مرمت در دوره رنسانس (قرن ۱۴ الی ۱۶):
۱ استفاده از اثر به صورت مدل
۲ دستکاری در بنا امری عادی بود (افزدون و یا تکمیل قسمتی)
۳ اصل زیبایی مد نظر معمار بوده
۴ ‌معماران این دوره عقیده داشتند بنای تاریخی را آنچنانکه می‌بایست باشد (و به عللی ناقص مانده) باید تکمیل نمود.

مرمت در دوره باروک :
اهمیت به بخش مرمت شده بصورتیکه اصل اثر در درجه دوم اهمیت قرار می‌گرفت. در این دوره اختیارات زیر را برای مرمتکننده داده بودند:
۱ خلق اثر جدید بخاطر بهره‌گیری از خصوصیات معماری زمان مرمت
۲ تکمیل اثر هنری با استدلال: ممکن است روزی چنین بوده باشد.
۳ استفاده ازکارهای هنری جدا شده از اثر بصورت عامل تزئینی یا دکور.

مرمت در دوران انقلاب صنعتی:
هنرهای سه‌گانه این دوران (معماری ـ نقاشی ـ مجسمه‌سازی) بخاطر اینکه به روی ماهیت اشیاء و تجربه گذشتگان بنیانگذاری شده‌اند بصورت یک طبیعت ثانی در آمده‌اند.

سیستم معماری کلاسیک:
خصوصیات لازمی راکه ماوراء محدودیت‌های تاریخی قرار دارند در یککار بخصوص متجلی می‌سازد.
در سال ۱۷۳۰م بررسی آثار ماقبل تاریخ در پاریس مورد بحث قرار گرفته شد.
در سال ۱۷۳۲م اولین موزه عمومی مجسمه‌های باستانی در رم در «کامین دولیو» افتتاح شد.
در سال ۱۷۳۹م مجموعه واتیکان در معرض دید عموم قرار گرفت.
در سال ۱۷۵۰م مجموعه‌های هنری در پاریس و لوکزامبورگ در معرض تماشای عموم قرار گرفت.
مکتب «هیستوری‌سیزم» را می‌توان به عنوان لغو ضمنی فرهنگ رنسانس شناخت. یکی از نتایج مستقیم این مکتب تقسیم وظایف معمار است.
در این دوران به عکس قرون وسطیکه طرح از روی مدل اجرایی بوجود می‌آمد، اکنون اجرا می‌تواند خود را با طرح منطبق ساخته و از این راه به هماهنگی برسد.