بررسی ضوابط معابر پیاده برای معلولین و نقش قرارداد کار در تنظیم روابط بین کارگر و کارفرما

بررسی ضوابط معابر پیاده برای معلولین و نقش قرارداد کار در تنظیم روابط بین کارگر و کارفرما

تعداد صفحات: 84

نوع فایل: word

دسته بندی:

قیمت: 3000 تومان

تعداد نمایش: 789 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 14 آگوست 2017

به روز رسانی در: 14 آگوست 2017

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

بررسی ضوابط معابر پیاده برای معلولین و نقش قرارداد کار در تنظیم روابط بین کارگر و کارفرما
فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش
تعداد صفحات: 84

فهرست عناوین و موضوعات مورد بررسی :
1. ضرورت طرح مسئله
2. محیط شهری و فرد معلول تقسیم بندی معلولین
• محدودیت های معلول استفاده مننده از صندلی چرخدار
• معلولیت و انواع آن
• محدودیت های حرکتی معلولان حرکتی و جانبازان –گروهبندی افراد دارای محدودیت حرکتی
3. شناسایی وضعیت معابر برای معلولین
• شناسایی وضعیت معابر پیاده برای فرد معلول
• بررسی مشکلات شبکه پیاده که به خصوصیات فیزیکی–موانعفیزیکی مربوط می شود
• تعریف پیاده رو
• معلولین و طراحی شهری
4. بررسی و مقایسه ی داخل و خارج کشور با نمونه
• مبلمان شهری و معلولیت
• مقایسهی داخل و خارج کشور با نمونه
• بررسی نمونه های داخلی
• عمده مشکلات و معضلات عدم پیوستگی پیاده رو ها
5. مناسب سازی–ارائهی راه حلها و استاندارد ها
• ضوابط مناسب سازی شبکه معابر پیاده
• ضوابط نوسازی شبکه معابر پیاده
• ضوابط بهسازی ( مناسب سازی )
• پله های ارتباطی پیاده رو و سواره رو
• سایر پیشنهادات

ضرورت طرح مسئله:
چکیده:
یکی از اصول پذیرفته شده در بین فلاسفه اصل حرکت است. آنها بر این عقیده اند که جهان سراسر در حرکت است و حرکت انسان عبارت است از تغییر و تحول و سیرتدریجی هر موجود برای ر ساندن قوای ذخیره شده در خود به فعلیت. از این رو باید برای کلیه اقشار جامعه امکانات لازم برای سیر و پیشرفت فراهم باشد. افراد معلول و جانباز نیز از این اصل مستثنی نیستند و محیط شهری باید به گونه ای طراحی و مناسب سازی گردد تا بتوانند از کلیه امکانات آن بهره گیرند.
شبکه معابر در هر شهر، عا مل ارتباطی کلیه فضاها ی شهر ی است که با مناسب سازی آن برای فرد معلو ل، بسیاری از مشکلات این قشر ا ز جامعه حل می شود. در مبحث خصوصیات فیزیکی سطح، عرض، جنس و شیب طولی و عرضی و در مبحث موانع فیزیکی موانع موقت و موانع دائم بررسی می گردند.
طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، ده درصد جمعیت جهان به نوعی دچار معلولیت جسمی هستند .(سازمان ملل متحد، 73 ) سازمان ملل متحد، “دقت در طراحی (راهنمای مناسب سازی بناها و فضاهای شهری برای معلولین)
پس از جنگهای جهانی اول و دوم با توجه به کثرت جمعیت معلول، موضوعمناسب سازی مورد توجه قرار گرفت . “در سال 1982 در سی و هفتمین اجلاس مجمع عمومی سازمانملل متحد سند ارزشمندی تحت عنوان برنامه اقدام جهانی برای معلولان به تصویب رسید و دهه 1983 تا 1992 دهه معلولان نامیده شد. در بند 21 این بیانیه آمده است که محیط عمده تاثیرات اختلال یا معلولیت را بر زندگی فرد تامین می کند. (نورانی، 82) نورانی، امیر، “آسان سازی بکارگیری، آموزشی نمودن و ارزیابی اجرایی (ضوابط و مقررات شهرسازی و معماری برای معلولان جسمی حرکتی) تهران، 1382
آنچه در این نوشتار سعی بر طرح آن داریم نه یک نظریه است و نه یک راه حل بلکه تلاشیاست برای یادآوری فراموش شده ها در خلق فضاهای امروز و بالاخص در فضاهای عمومی شهری . طبق آخرین تحقیقاتی که در سطح بین المللی در دهه 80 میلادی به عمل آمده است تعدادمعلولین جسمی جهان بالغ بر 400 میلیون نفر میباشند که 75 % آنها برای جابجایی یا هرگونه حرکتو فعالیت، نیازمند وسایل کمکی خود هستند. (زلینگ، 1379) زلینگ، مارتین، 1379 ، ابعاد انسانی و فضاهای داخلی، ترجمه احمدی نژاد، نشر خاک، اصفهان.
همانطور که آمارهای جهانی نشان میدهد بیشترین مشکل افراد معلول در زمینه حرکت و جابجایی و استفاده از فضاهای معماری است، چرا که قبل از اینکه یک شخص ناتوان جسمی بخواهد از یک فضای اداری و یا خدماتی و حتی تفریحی بهره بگیرد باید بتواند وارد آن فضا شده و در آن حرکت نماید.
این بخش ورود به فضا باعث شده تا برخی از طراحان و سازندگان فضاها، خصوصاَ فضاهای عمومی از عنصرهایی به نام شیب راهه به عنوان یک المان و نماد دسترسی معلولین در کنار ورودی بنا، خود را از اتهام عدم توجه به افراد معلول تبرئه نمایند.
این در حالی است که در کتابخانه های دفاتر مشاور، دانشکدههای معماری و حتی دفاتر کوچک معماری و ساختمان حداقل یک جلد از کتابهای مرجع ابعاد انسانی (نویفرت، ابعاد انسانی، تایم سیور، …) به چشم میخورد و بخش بزرگی از این کتابها مربوط به ابعاد لازم و نحوه دسترسی افراد ناتوان جسمی به فضاهای مختلف معماری، فضاهای سبز و فضاهای شهری اختصاص یافته است.
معلولان در حال حاضر با مشکلات عدیده ای نظیر مجهز نبودن چهارراه ها وتقاطع شهر به علائم هشدار دهنده،نبودن آسانسور ورمپ در پاساژها وساختمانهای اداری وغیره روبرو هستند. با آنکه بسیاری از ادارات، آسانسور دارند اما برخی از این آسانسورها به اندازه ای تنگ است که ویلچر وارد آن نمی شود. گذشته از این در بیشتر ادارات دولتی امکانات توالت فرنگی و سرویس بهداشتی مناسب معلولان وجود ندارد.